Sen a ochota na słodycze i zwiększone łaknienie
- Chroniczny niedobór snu może sprzyjać zwiększonemu spożyciu energii i gorszym wyborom żywieniowym, choć mechanizmy tego zjawiska nie są jeszcze w pełni wyjaśnione.
- Wpływ deprywacji snu na łaknienie wydaje się kumulować – pojedyncza nieprzespana noc nie musi powodować zwiększonego apetytu; efekt pojawia się po dłuższym okresie niedoboru snu.
- Aktualne badania nie potwierdzają jednoznacznie, że deprywacja snu wpływa na zachowania żywieniowe poprzez zmiany poziomu leptyny i greliny – mechanizm tego związku pozostaje nierozstrzygnięty.
- Niedobór snu sprzyja podjadaniu w godzinach wieczornych i nocnych oraz zwiększa preferencję do produktów wysoko przetworzonych i słodzonych.
- Zła jakość snu wiązana jest z jedzeniem emocjonalnym, co może dodatkowo nasilać tendencję do sięgania po słodycze.
- Zależność między snem a żywieniem ma prawdopodobnie charakter dwukierunkowy – zły sen może prowadzić do gorszych wyborów żywieniowych, które z kolei mogą pogarszać jakość snu, tworząc błędne koło.
Dlaczego sen jest ważny, a jego deprywacja wpływa na łaknienie?
Sen to jeden z najważniejszych filarów zdrowia i dobrego samopoczucia. Jego jakość i długość warunkują prawidłową pracę mózgu, a także wpływają na metabolizm, układ odpornościowy, hormonalny i krążenia. Niestety, we współczesnym świecie niedobór snu staje się powszechnym problemem.
Deprywacja snu to stan, w którym sen jest niewystarczający pod względem ilości, struktury lub jakości — mówimy o niej wtedy, gdy śpimy mniej niż 6 godzin na dobę, a jej skrajną formą jest całkowita bezsenność [1]. Chroniczny niedobór snu niesie poważne konsekwencje zdrowotne. Badania wskazują, że może destabilizować gospodarkę glukozową oraz sprzyjać rozwojowi otyłości — szczególnie u osób z już istniejącymi zaburzeniami metabolicznymi. [1] Mechanizmy, przez które deprywacja snu wpływa na łaknienie i masę ciała, są nadal przedmiotem intensywnych badań, choć przez lata wskazywano na kluczową rolę hormonów głodu, takich jak grelina i leptyna, nowsze metaanalizy każą podchodzić do tych zależności ostrożniej. Czy nieprzespana noc może mimo to bezpośrednio sterować naszym głodem i sprawiać, że sięgamy po wysokokaloryczne, słodkie przekąski?
Wpływ deprywacji snu na poziom leptyny i greliny
Najnowsze badanie z 2025 roku, będące analizą wybranych jakościowych badań w tematyce wpływu deprywacji snu na poziom hormonów regulujących apetyt - nie potwierdziło znaczącego wpływu deficytu snu na zmiany w tych hormonach.[1] Oczywiście stanowiska naukowe lubią się zmieniać i być może w przyszłości, nauka poświęcił temu zagadnieniu więcej uwagi, tworząc bardziej usystematyzowane badanie. Jednakże na ten moment, niejednoznaczne wyniki, mogą nam sugerować, że jakość i ilość snu wpływa na zachowania żywieniowe w inny sposób aniżeli poprzez zmianę stężenie hormonów regulujących apetyt.
Czy jemy więcej kalorii kiedy jesteśmy niewyspani?
Badania dowodzą, że ograniczenie czasu snu sprzyja częstszemu sięganiu po przekąski, zwłaszcza w godzinach wieczornych i nocnych, przy jednoczesnym wzroście preferencji do produktów wysoko przetworzonych, takich jak słodycze czy napoje słodzone. Dodatkowo omawiana meta-analiza badająca związek między snem a zachowaniami żywieniowymi - wskazuje, iż słaba jakość snu jest powiązana z jedzeniem emocjonalnym. [2]
Jedzenie słodyczy a jakość snu
Autorzy przeglądu badającego wpływ snu na zachowania żywieniowe, podkreślają, że nie można wykluczyć odwrotnego kierunku zależności, mówiącego o tym, że zachowania żywieniowe mogą wpływać na jakość snu, a nie tylko odwrotnie.[2] Co tak naprawdę sugeruje nam, pewnego rodzaju zamknięte koło w którym zły sen wpływa na gorsze wybory żywieniowe, a one w konsekwencji mogą pogarszać nam jakość snu i skłaniać nas do gorszych wyborów żywieniowych.
Od autorki:
Artykuł powstał w oparciu o źródła naukowe. Do wyszukiwania, analizy i redagowania treści wykorzystałam modele językowe sztucznej inteligencji. Strukturę i słownictwo artykułu zaadaptowałam tak, żeby sprostać zasadom tworzenia treści pod widoczność w internecie – to kompromis, dzięki któremu ta treść miała szansę być zauważona przez Ciebie.
Źródła:
- Gresser, D., McLimans, K., Lee, S., & Morgan-Bathke, M. (2025). The Impact of Sleep Deprivation on Hunger-Related Hormones: A Meta-Analysis and Systematic Review. Obesities, 5(2), 48. https://doi.org/10.3390/obesities5020048
- Cheng, W. Y., & Chan, W. S. (2025). A Narrative Review on Sleep and Eating Behavior. Current diabetes reports, 25(1), 50. https://doi.org/10.1007/s11892-025-01611-4